Amaitu dutela esango dute batzuk. Nire ustetan, erakustaldi, ekintza eta bestelakoak ospatzen ziren lau egunei agur esateak ekarri digun tristura alboratuz, esan dezakegu Jet Lag Fest honen oinarri ziren “adierazpen urbanoak” inoiz baino indartsuago aurkitu ditugula, Aimarrek bere postean esan duen bezala, inolako adin mugarik gabe.
Etiketak suntsitzea hoberena, zertarako?? Hiria bizirik dagoelako, daudelako, eta bertakoak direlako bihotz urbano hori bizirik mantentzen duen odola. Festibal honetan jabetu nahiz, eguneroko azkartasun horretatik alde nahi duenik badela, patinak jantzi eta eskailera batzuetatik jauzi egiteko adorea duten 16 urteko gazteak badirela, edo da ibiltze hutsa ekintza berritzaile batean bilakatzen dutenak, wifi ehiztariak, parkour-a zer zen ere ez zekitenak…..eta beste mila.
Eta nola ez, ni ere bertan egon naiz, hasiera batetik euren berotasuna helarazi diguten talde batez inguratuta, elkarren artean iraultza bat (txikia agian, erraldoia akaso) eraiki dugunaren uste apalarekin.
Zaila da festibal honen laburpena egitea, baita arrakasta neurtzea ere. Baina ez dut neurtzeko beharrik ikusten, ziur baitnaiz hiriak blog-aren jarraitzaile izan zirenak gauza berri interesgarri ugari barneratuko zituztela, eta jakin badakidalako, antolatu diren ekintza mordoetariko batzuetara hurbildu den jendeak, parte hartu duen jendeak, zinez gozatu duela.
Hiria inoiz baino gehiago arnastu dugu azken egunotan, galdetu gure birikei. Eta zergatik ez, momentu batez zoriontsuago edo egin bagaitu……ez da gutxi.
Algunos dirán que ha terminado, pero en mi humilde opinión, aunque los cuatro días mas frenéticos llegaron a su fin, se ha demostrado que las tan repetitivamente citadas “expresiones urbanas” siguen mas fuertes que nunca, como bien dice Aimar en su post, sin límite de edad.
Rompamos etiquetas. La ciudad está viva por dentro, lo hemos demostrado, lo han demostrado, los ciudadanos son la sangre que hace que ese corazón urbano siga funcionando, ya sea subiendose a unos patines y lanzandose por unas escaleras, descubriendo lo que es el parcour, cantando mal en algunos coros en el Bilborock o simplemente paseando.
Yo también e estado ahí, acompañado por el mejor de los equipos, que nos han brindado un apoyo que no tiene precio. Nos hemos dado cuenta que nuestro esfuerzo ha valido la pena y que ya sea pequeña o enorme, hemos participado en algo parecido a una revolución.
Es difícil resumirlo si no se ha palpado el espiritu que ha adornado estos dias Bilbao. Tampoco hace falta medir el exito del festival, porque estoy seguro que los que se engancharon al blog hiriak aprendieron infinidad de cosas interesantes, y porque sé con certeza que cualquiera que se haya acercado o haya participado en este Jet Lag Fest ha disfrutado como un crío.
Hemos respirado ciudad más que nunca, preguntar a nuestros pulmones. Y por qué no, hemos sido más felices por un momento…. que no es poco.
RSS Feed
octubre 8th, 2009
admin
Publicado bajo 




